STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зімнота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зімно́та мн. зімно́ты |
| Родны каго? чаго? |
зімно́ты мн. зімно́таў, зімно́т |
| Давальны каму? чаму? |
зімно́це мн. зімно́там |
| Вінавальны каго? што? |
зімно́ту мн. зімно́ты |
| Творны кім? чым? |
зімно́тай, зімно́таю мн. зімно́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
зімно́це мн. зімно́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смоўж паўзе, пачаканку вязе.
што б гэта ні значыла— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.
zimnota — беларуская лацінка
Слова зімнота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зімнота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зімовішча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зі́мні (5)
(8) банкно́та ‹
› зі́мнік (6)
(8) тускно́та ‹
› зі́мнікавы (9)
(7) пякно́та ‹
› зі́мны (5)
(7) цямно́та ‹
› зімню́сенькі (11)
(7) марно́та ‹
› зімо́ва-веснавы́ (14)
(7) чарно́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
