мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
марне́ць — дзеяслоў ма́рніць — дзеяслоў
канцэпт

марнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова марнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ма́рнік

мн.  ма́рнікі
Родны
каго? чаго?
ма́рніка

мн.  ма́рнікаў
Давальны
каму? чаму?
ма́рніку

мн.  ма́рнікам
Вінавальны
каго? што?
ма́рніка

мн.  ма́рнікаў
Творны
кім? чым?
ма́рнікам

мн.  ма́рнікамі
Месны
у кім? у чым?
ма́рніку

мн.  ма́рніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.

прыказка пра складанасці на жыццёвым шляху

Калі вы апынуліся ў лесе і не ведаеце, куды ісці — ідзіце дадому.


marnik — беларуская лацінка

Слова марнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік марнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове марнота + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


марне́нне (8)

(9) ная́карнік

ма́рненька (9)

(8) пяка́рнік

марне́ць (7)

(6) ла́рнік

ма́рніць (7)

(8) кама́рнік

марно́та (7)

(10) накама́рнік

марно́тны (8)

(8) ту́марнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

шмат спраў