марнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова марнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ма́рнік мн. ма́рнікі
Родны каго? чаго?	ма́рніка мн. ма́рнікаў
Давальны каму? чаму?	ма́рніку мн. ма́рнікам
Вінавальны каго? што?	ма́рніка мн. ма́рнікаў
Творны кім? чым?	ма́рнікам мн. ма́рнікамі
Месны у кім? у чым?	ма́рніку мн. ма́рніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

marnik — беларуская лацінка

Слова марнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: