аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова марненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марне́нне мн. марне́нні |
| Родны каго? чаго? |
марне́ння мн. марне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
марне́нню мн. марне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
марне́нне мн. марне́нні |
| Творны кім? чым? |
марне́ннем мн. марне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
марне́нні мн. марне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
Трапілася слова «скарыфікатар». Вырашыў глянуць у слоўніку, што гэта: «скарыфікатар — прылада для скарыфікацыі глебы». Я так і думаў…
marniennie — беларуская лацінка
Слова марненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марнатра́ўства (13)
(9) згарне́нне ‹
› марнатра́ўшчыца (14)
(11) разгарне́нне ‹
› марне́йшы (8)
(11) змізарне́нне ‹
› ма́рненька (9)
(9) змарне́нне ‹
› марне́ць (7)
(8) чарне́нне ‹
› ма́рнік (6)
(9) ачарне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.