мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова тумарнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ту́марнік мн. ту́марнікі |
| Родны каго? чаго? |
ту́марніка мн. ту́марнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ту́марніку мн. ту́марнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ту́марніка мн. ту́марнікаў |
| Творны кім? чым? |
ту́марнікам мн. ту́марнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ту́марніку мн. ту́марніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.
tumarnik — беларуская лацінка
Слова тумарнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тумарнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тумба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тумано́граф (10)
(6) ма́рнік ‹
› ту́мар (5)
(8) кама́рнік ‹
› ту́марка (7)
(10) накама́рнік ‹
› ту́мба (5)
(8) бінарнік ‹
› ту́мбавы (7)
(9) свіна́рнік ‹
› ту́мбачка (8)
(8) скна́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.