аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзялё́нка — назоўнік дзялі́льны — прыметнік
канцэпт

дзялільнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзялільнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзялі́льнік

мн.  дзялі́льнікі
Родны
каго? чаго?
дзялі́льніка

мн.  дзялі́льнікаў
Давальны
каму? чаму?
дзялі́льніку

мн.  дзялі́льнікам
Вінавальны
каго? што?
дзялі́льнік

мн.  дзялі́льнікі
Творны
кім? чым?
дзялі́льнікам

мн.  дзялі́льнікамі
Месны
у кім? у чым?
дзялі́льніку

мн.  дзялі́льніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.


Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.

І «на жаль» пабочнае слова, таму ставіцца коска.

dzialiĺnik — беларуская лацінка

Слова дзялільнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзялільнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзялімае + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзяле́нне (8)

(10) вудзі́льнік

дзяле́нькаць (11)

(9) кізі́льнік

дзялё́нка (8)

(10) рыхлі́льнік

дзялі́льны (9)

(14) тукадзялі́льнік

дзялі́мае (8)

(10) грані́льнік

дзялі́масць (10)

(8) гні́льнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

есці