пуста

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пуста,
  1. прыслоўе да пусты.
  2. безасабовая форма у знач. выказнік Нічога няма, нічым не запоўнена. І вось пры частаванні зусім нечакана цукерак на ўсіх не хапіла, якраз не хапіла самому Сашку. Апошняму ён даў Толю, а потым, калі яшчэ раз усадзіў руку ў кішэню зрэбных портачак — там было пуста. ← Янка Брыль. Хоць амаль што пуста ў чамадане, Лепш дарогі, чым дадому. ← Пятрусь Макаль. // Нікога няма, бязлюдна. Па вуліцы было пуста і бязлюдна. ← Аляксей Кулакоўскі. Пуста і холадна цяпер там [на полі], вербы атрасаюць апошняе лісце, сцюдзёны вецер вее ад ракі. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. безасабовая форма у знач. выказнік Пра пачуццё адзіноты або душэўнай пустаты. Туравец устаў, адчуваючы, што ў грудзях стала адразу пуста. ← Іван Мележ.
  •••
  Каб табе (яму, ёй, вам, ім) пуста было гл. быць.

❌

ступень параўнання
станоўчая	пу́ста
вышэйшая	пусцей
найвышэйшая	—

скарбніца

Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.

Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.

Слова пуста (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі