Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

капуста, -ы, ДМ -сце, жаночы род
  1. Агародная расліна, лісце якой звіваецца ў качаны, а таксама самі качаны, якія ідуць у ежу. Садзіць капусту. Шаткаваць капусту. ▪ Усе лета вазілі [калгаснікі] агуркі, памідоры, капусту на калгасны рынак. ← Іван Шамякін. Тут жа на лабяку паўз дарогі жанчыны секлі лысыя качаны капусты. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. Вараная страва з крышанага качана гэтай расліны. Шчаслівая цётка Палашка тым часам падае на стол міску гарачай капусты. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Зайцава капуста — тое, што і кісліца.
  Марская капуста — марскія водарасці, якія ўжываюцца як ежа і як лячэбны сродак.
  Цвятная капуста — асобы від капусты, суквецце якой ідзе ў ежу.
  Крышыць на капусту гл. крышыць.

❌

капуста

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова капуста
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	капу́ста мн. капу́сты
Родны каго? чаго?	капу́сты мн. капу́стаў, капу́ст
Давальны каму? чаму?	капу́сце мн. капу́стам
Вінавальны каго? што?	капу́сту мн. капу́сты
Творны кім? чым?	капу́стай, капу́стаю мн. капу́стамі
Месны у кім? у чым?	капу́сце мн. капу́стах
Клічная форма	— мн. —

Слова капуста (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік капуста — у родным, давальным, творным і месным склоне

капуста

Навігатар

Мемчыкі