мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзя́цельніца — назоўнік дзяці́нец — назоўнік
канцэпт

дзяціна

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзяці́на

мн.  дзяці́ны
Родны
каго? чаго?		 дзяці́ны

мн.  дзяці́н
Давальны
каму? чаму?		 дзяці́не

мн.  дзяці́нам
Вінавальны
каго? што?		 дзяці́ну

мн.  дзяці́н
Творны
кім? чым?		 дзяці́нам

мн.  дзяці́намі
Месны
у кім? у чым?		 дзяці́не

мн.  дзяці́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!


Запомніць вельмі проста:
ПЕРШАЯ канстытуцыя ў Еўропе,
ДРУГАЯ ў свеце,
ТРЭЦЯГА траўня.

03.05.1791
ВКЛ — Вельмі Крутыя Людзі.

dziacina — беларуская лацінка

Слова дзяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяцінец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзя́целіна (9)

(10) галубя́ціна ‹

› дзя́цельнік (10)

(10) адсябя́ціна ‹

› дзя́цельніца (11)

(7) квяці́на ‹

› дзяці́нец (8)

(11) лебядзя́ціна ‹

› дзяці́нец (8)

(9) быдля́ціна ‹

› дзяці́нець (9)

(9) казля́ціна ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не скідваўся на шашлыкі