аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адсябяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адсябя́ціна мн. адсябя́ціны |
| Родны каго? чаго? |
адсябя́ціны мн. адсябя́цін |
| Давальны каму? чаму? |
адсябя́ціне мн. адсябя́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
адсябя́ціну мн. адсябя́ціны |
| Творны кім? чым? |
адсябя́цінай, адсябя́цінаю мн. адсябя́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
адсябя́ціне мн. адсябя́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
adsiabiacina — беларуская лацінка
Слова адсябяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адсябяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адсяванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адсэ́нсу (7)
(8) рашэ́ціна ‹
› адсю́лека (8)
(10) жарабя́ціна ‹
› адсю́ль (6)
(10) галубя́ціна ‹
› адсява́нне (9)
(7) квяці́на ‹
› адсява́цца (9)
(7) дзяці́на ‹
› адсява́ць (8)
(11) лебядзя́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.