STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жарабяціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жарабя́ціна мн. жарабя́ціны |
| Родны каго? чаго? |
жарабя́ціны мн. жарабя́цін |
| Давальны каму? чаму? |
жарабя́ціне мн. жарабя́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
жарабя́ціну мн. жарабя́ціны |
| Творны кім? чым? |
жарабя́цінай, жарабя́цінаю мн. жарабя́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
жарабя́ціне мн. жарабя́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
žarabiacina — беларуская лацінка
Слова жарабяціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жарабяціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жарало + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жарабцо́вы (9)
(6) рэці́на ‹
› жарабцо́ўскі (11)
(10) цыгарэ́ціна ‹
› жарабя́ (6)
(8) рашэ́ціна ‹
› жарабя́чы (8)
(10) галубя́ціна ‹
› жаравы́ (6)
(10) адсябя́ціна ‹
› жаралі́сты (9)
(7) квяці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
