STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны
праскланяць слова жарабя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жарабя́ мн. жарабя́ты |
| Родны каго? чаго? |
жарабя́ці мн. жарабя́т |
| Давальны каму? чаму? |
жарабя́ці мн. жарабя́там |
| Вінавальны каго? што? |
жарабя́ мн. жарабя́т |
| Творны кім? чым? |
жарабём мн. жарабя́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
жарабя́ці мн. жарабя́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Шукаеце новага бухгалтара?
— Так. І старога таксама.
žarabia — беларуская лацінка
Слова жарабя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жарабя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жарабяціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жарабо́ўка (9)
(8) дзіця́чая ‹
› жарабцо́вы (9)
(7) ста́ршая ‹
› жарабцо́ўскі (11)
(11) пацярпе́ўшая ‹
› жарабя́ціна (10)
(6) жэ́рабя ‹
› жарабя́чы (8)
(7) во́грубя ‹
› жаравы́ (6)
(5) знавя́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
