STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзячыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзячы́ха мн. дзячы́хі |
| Родны каго? чаго? |
дзячы́хі мн. дзячы́х |
| Давальны каму? чаму? |
дзячы́се мн. дзячы́хам |
| Вінавальны каго? што? |
дзячы́ху мн. дзячы́х |
| Творны кім? чым? |
дзячы́хай, дзячы́хаю мн. дзячы́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзячы́се мн. дзячы́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Калі твая жанчына заснула падчас сэксу, значыць яна табе давярае.
dziačycha — беларуская лацінка
Слова дзячыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзячыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяшоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяцю́цтва (9)
(7) шаўчы́ха ‹
› дзячко́віч (9)
(8) плыўчы́ха ‹
› дзячо́к (6)
(8) во́жычыха ‹
› дзя́чыць (7)
(6) во́льха ‹
› дзяшо́вы (7)
(4) рэ́ха ‹
› дзяшо́ўка (8)
(7) прарэ́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
