Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 доля, -і, жаночы род
  1. Родны склон мн. -ей. Частка чаго-н. Дзяліць на роўныя долі. ▪ Недалёка грымнула гармата, а праз якую долю мінуты дзесьці побач разарваўся снарад. ← Аркадзь Маўзон. Андрэй Міхайлавіч зразумеў, нарэшце, з кім мае справу і як трэба надалей трымацца з гэтымі людзьмі, каб хаця ў сотай долі аддзякаваць ім за свой ратунак. ← Эдуард Самуйлёнак. У Шарэйкавым параўнанні нейкая доля праўды была. ← Янка Брыль. // Належная каму-н. частка чаго-н., права на ўдзел у чым-н.; чый-н. удзел у чым-н., уклад у што-н. На балоце за Абадком стаяць два стажкі. У іх і наша доля — паўстажка. ← Алесь Якімовіч. — Не п'ю, але за кампанію... — Васіль дастаў і палажыў на стол сваё сала і хлеб. — Хай і мая доля будзе. ← Леанід Гаўрылкін.
  2. Лёс, становішча. Шчаслівая доля. Сірочая доля. ▪ Я задаволены, што нас доля зноў сабрала разам. ← Цішка Гартны. Няўжо ж у яго хопіць адвагі звязаць яе долю з доляй малапрыметнага настаўніка ў гэтай глушы. ← Якуб Колас. Вам на памяць Серп і Молат Даравала доля, Каб з вас кожны быў, як волат, Не гнуў плеч ніколі. ← Янка Купала. // Шчасце, удача; процілеглае нядоля. Разышліся пад гарою тры дарогі ў полі, па якой жа — тая доля, па якой — нядоля... ← Паўлюк Трус.
  3. Родны склон мн. -ей. Частка размеру музычнага такта.
  4. Родны склон мн. -ей. устарэлае Мера масы, роўная 44 мг, якая ўжывалася да ўвядзення метрычнай сістэмы.
  •••
  Быць у долі гл. быць.
  Выпасці на долю чыю або каму гл. выпасці.
  Ільвіная доля — вялікая частка.
  Прыняць у долю гл. прыняць.