мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова долюхна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
до́люхна мн. до́люхны |
| Родны каго? чаго? |
до́люхны мн. до́люхнаў |
| Давальны каму? чаму? |
до́люхне мн. до́люхнам |
| Вінавальны каго? што? |
до́люхну мн. до́люхны |
| Творны кім? чым? |
до́люхнай, до́люхнаю мн. до́люхнамі |
| Месны у кім? у чым? |
до́люхне мн. до́люхнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)Проста каб прыгожая багатая айцішніца адвезла мяне на ПМЖ у Канаду. Я што, так шмат прашу!?
doliuchna — беларуская лацінка
Слова долюхна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік долюхна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове доля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› до́льніца (8)
(9) дзя́дзюхна ‹
› до́льны (6)
(7) нізю́хна ‹
› до́льчаты (8)
(7) во́люхна ‹
› до́ля (4)
(9) мату́люхна ‹
› до́ляцца (7)
(9) куму́сюхна ‹
› до́м (3)
(7) ба́цюхна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка