мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзядзюхна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзя́дзюхна мн. дзя́дзюхны |
| Родны каго? чаго? |
дзя́дзюхны мн. дзя́дзюхнаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзя́дзюхне мн. дзя́дзюхнам |
| Вінавальны каго? што? |
дзя́дзюхну мн. дзя́дзюхнаў |
| Творны кім? чым? |
дзя́дзюхнай, дзя́дзюхнаю мн. дзя́дзюхнамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзя́дзюхне мн. дзя́дзюхнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзякуй таму, хто еў і каму падавалі.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічdziadziuchna — беларуская лацінка
Слова дзядзюхна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзядзюхна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзядзя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзядзькава́ты (12)
(7) пульхна ‹
› дзя́дзькавіч (11)
(8) слабю́хна ‹
› дзя́дзькаў (9)
(12) дабрадзе́юхна ‹
› дзя́дзя (6)
(7) нізю́хна ‹
› дзядо́вы (7)
(7) во́люхна ‹
› дзядо́к (6)
(7) до́люхна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.