STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

доўбня, -і і даўбня, -і, жаночы род
1. Вялікая палка з патаўшчэннем на канцы (для ўбівання чаго-н., забою жывёлы і пад.). Машэка доўбняй замахнуцца яшчэ на некага спяшыць... ← Янка Купала. Яшчэ парася ў чэраве, а доўбня ўжо гатова. ← З нар.
2. пераноснае значэнне пагардлівае Пра няцямкага, дурнога чалавека.

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

доўбня

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова доўбня
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	до́ўбня мн. до́ўбні
Родны каго? чаго?	до́ўбні мн. до́ўбняў
Давальны каму? чаму?	до́ўбні мн. до́ўбням
Вінавальны каго? што?	до́ўбню мн. до́ўбні
Творны кім? чым?	до́ўбняй, до́ўбняю мн. до́ўбнямі
Месны у кім? у чым?	до́ўбні мн. до́ўбнях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

doŭbnia — беларуская лацінка

Слова доўбня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: