аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дочухна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
до́чухна мн. — |
| Родны каго? чаго? |
до́чухны мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
до́чухне мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
до́чухну мн. — |
| Творны кім? чым? |
до́чухнай, до́чухнаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
до́чухне мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
dočuchna — беларуская лацінка
Слова дочухна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дочухна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дошка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› до́хскі (6)
(10) дзіця́тухна ‹
› до́цішскі (8)
(8) пле́чухна ‹
› до́чачка (7)
(7) во́чухна ‹
› до́шка (5)
(7) пульхна ‹
› до́шкавы (7)
(8) слабю́хна ‹
› дошкападобны (12)
(12) дабрадзе́юхна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.