аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзіцятухна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіця́тухна мн. дзіця́тухны |
| Родны каго? чаго? |
дзіця́тухна мн. дзіця́тухнаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзіця́тухну мн. дзіця́тухнам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіця́тухна мн. дзіця́тухнаў |
| Творны кім? чым? |
дзіця́тухнам мн. дзіця́тухнамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіця́тухне мн. дзіця́тухнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.
dziciatuchna — беларуская лацінка
Слова дзіцятухна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзіцятухна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіцячасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіцяне́ць (9)
(8) дзе́тухна ‹
› дзіцянё́ (7)
(7) цё́тухна ‹
› дзіця́тка (8)
(9) сме́ртухна ‹
› дзіця́ча (7)
(8) пле́чухна ‹
› дзіця́ча-юна́цкі (14)
(7) во́чухна ‹
› дзіця́часць (10)
(7) до́чухна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.