аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова драбніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драбні́ца мн. драбні́цы |
| Родны каго? чаго? |
драбні́цы мн. драбні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
драбні́цы мн. драбні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
драбні́цу мн. драбні́цы |
| Творны кім? чым? |
драбні́цай, драбні́цаю мн. драбні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
драбні́цы мн. драбні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Філоніць і філосаф у слоўніку стаяць побач. Супадзенне?
drabnica — беларуская лацінка
Слова драбніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік драбніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове драбнічка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драбнё́ны (8)
(9) за́лабніца ‹
› драбнілка (9)
(8) грабні́ца ‹
› драбні́льны (10)
(10) паграбні́ца ‹
› драбні́цца (9)
(9) скрабні́ца ‹
› драбні́ць (8)
(9) наха́бніца ‹
› драбні́чка (9)
(9) паха́бніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.