драбнічка

гэта

— памянш.-ласк. да драбніца

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова драбнічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	драбні́чка мн. драбні́чкі
Родны каго? чаго?	драбні́чкі мн. драбні́чак
Давальны каму? чаму?	драбні́чцы мн. драбні́чкам
Вінавальны каго? што?	драбні́чку мн. драбні́чкі
Творны кім? чым?	драбні́чкай, драбні́чкаю мн. драбні́чкамі
Месны у кім? у чым?	драбні́чцы мн. драбні́чках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.

Польск. szpunt ад ням. spund.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

drabnička — беларуская лацінка

Слова драбнічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: