аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дравушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драву́шка мн. драву́шкі |
| Родны каго? чаго? |
драву́шкі мн. драву́шак |
| Давальны каму? чаму? |
драву́шцы мн. драву́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
драву́шку мн. драву́шак |
| Творны кім? чым? |
драву́шкай, драву́шкаю мн. драву́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
драву́шцы мн. драву́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічdravuška — беларуская лацінка
Слова дравушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дравушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дравяніна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дравіды́йскі (11)
(10) легкаву́шка ‹
› драві́на (7)
(9) аблаву́шка ‹
› драві́нка (8)
(10) групавушка ‹
› дравяні́на (9)
(9) лесаву́шка ‹
› дравяні́стасць (13)
(6) двушка ‹
› дравяні́сты (10)
(8) плыву́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
І сапраўды.