дражнілка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дражнілка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дражні́лка мн. дражні́лкі
Родны каго? чаго?	дражні́лкі мн. дражні́лак
Давальны каму? чаму?	дражні́лцы мн. дражні́лкам
Вінавальны каго? што?	дражні́лку мн. дражні́лкі
Творны кім? чым?	дражні́лкай, дражні́лкаю мн. дражні́лкамі
Месны у кім? у чым?	дражні́лцы мн. дражні́лках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dražnilka — беларуская лацінка

Слова дражнілка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: