аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыслоўе
спосаб утварэння: ад прыметніка
ступені параўнання прыслоўя эпізадычна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| ступень параўнання |
|
|---|---|
| станоўчая | эпізады́чна |
| вышэйшая | эпізады́чней |
| найвышэйшая | — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
epizadyčna — беларуская лацінка
Слова эпізадычна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове эпісталярна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпізааты́чны (11)
(8) нязвы́чна ‹
› эпізаахары́я (11)
(8) прывы́чна ‹
› эпізады́ст (9)
(10) непрывы́чна ‹
› эпізады́чнасць (13)
(9) мелады́чна ‹
› эпізады́чны (10)
(10) спарады́чна ‹
› эпізао́тый (9)
(9) метады́чна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).