STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эпізаахарыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
эпізаахары́я мн. эпізаахары́і |
| Родны каго? чаго? |
эпізаахары́і мн. эпізаахары́й, эпізаахары́яў |
| Давальны каму? чаму? |
эпізаахары́і мн. эпізаахары́ям |
| Вінавальны каго? што? |
эпізаахары́ю мн. эпізаахары́і |
| Творны кім? чым? |
эпізаахары́яй, эпізаахары́яю мн. эпізаахары́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
эпізаахары́і мн. эпізаахары́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.
Прыказка.— Тата, чаму гэтыя людзі называюць цябе расістам?
— Гэта не людзі, сынку.
epizaacharyja — беларуская лацінка
Слова эпізаахарыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эпізаахарыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эпізадыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эпізаатало́гія (13)
(11) цэрыянта́рыя ‹
› эпізаато́лаг (11)
(7) эйфары́я ‹
› эпізааты́чны (11)
(8) дысфары́я ‹
› эпізады́ст (9)
(10) анемахары́я ‹
› эпізады́чна (10)
(12) антрапахары́я ‹
› эпізады́чнасць (13)
(9) барахары́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
