STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дысфарыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысфары́я мн. дысфары́і |
| Родны каго? чаго? |
дысфары́і мн. дысфары́й, дысфары́яў |
| Давальны каму? чаму? |
дысфары́і мн. дысфары́ям |
| Вінавальны каго? што? |
дысфары́ю мн. дысфары́і |
| Творны кім? чым? |
дысфары́яй, дысфары́яю мн. дысфары́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
дысфары́і мн. дысфары́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.
Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
dysfaryja — беларуская лацінка
Слова дысфарыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысфарыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысфемізм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысфа́гія (8)
(13) антысанітары́я ‹
› дысфазі́я (8)
(11) цэрыянта́рыя ‹
› дысфані́я (8)
(7) эйфары́я ‹
› дысфемі́зм (9)
(11) эпізаахары́я ‹
› дысфу́нкцыя (10)
(10) анемахары́я ‹
› дысфункцыяна́льны (16)
(12) антрапахары́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
