мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дысульфі́дны — прыметнік дысфазі́я — назоўнік
канцэпт

дысфагія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дысфагія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дысфа́гія

мн.  дысфа́гіі
Родны
каго? чаго?
дысфа́гіі

мн.  дысфа́гій
Давальны
каму? чаму?
дысфа́гіі

мн.  дысфа́гіям
Вінавальны
каго? што?
дысфа́гію

мн.  дысфа́гіі
Творны
кім? чым?
дысфа́гіяй, дысфа́гіяю

мн.  дысфа́гіямі
Месны
у кім? у чым?
дысфа́гіі

мн.  дысфа́гіях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.


Уся моладзь ходзіць у кароткіх штанах.
Слоўнік: штаны кароткія ў каго — не дарос хто-н. для выканання якой-н. справы.

Дык што ж гэта выходзіць, пакаленне не для выканання спраў?

dysfahija — беларуская лацінка

Слова дысфагія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дысфагія — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дысфазія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дысульфармі́н (12)

(12) антрапафа́гія

дысульфі́д (9)

(9) аэрафа́гія

дысульфі́дны (11)

(9) паліфа́гія

дысфазі́я (8)

(9) эўрыфа́гія

дысфані́я (8)

(13) бактэрыяфа́гія

дысфары́я (8)

(8) Нарве́гія


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Пума і Пумба