STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дысфанія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысфані́я мн. дысфані́і |
| Родны каго? чаго? |
дысфані́і мн. дысфані́й, дысфані́яў |
| Давальны каму? чаму? |
дысфані́і мн. дысфані́ям |
| Вінавальны каго? што? |
дысфані́ю мн. дысфані́і |
| Творны кім? чым? |
дысфані́яй, дысфані́яю мн. дысфані́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
дысфані́і мн. дысфані́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
dysfanija — беларуская лацінка
Слова дысфанія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысфанія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысфарыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысульфі́дны (11)
(10) радыёфані́я ‹
› дысфа́гія (8)
(9) паліфанія ‹
› дысфазі́я (8)
(9) поліфані́я ‹
› дысфары́я (8)
(7) эўфані́я ‹
› дысфемі́зм (9)
(8) Стэфа́нія ‹
› дысфу́нкцыя (10)
(8) дыяфані́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
