мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дысфазі́я — назоўнік дысфары́я — назоўнік
канцэпт

дысфанія

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дысфанія
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дысфані́я

мн.  дысфані́і
Родны
каго? чаго?
дысфані́і

мн.  дысфані́й, дысфані́яў
Давальны
каму? чаму?
дысфані́і

мн.  дысфані́ям
Вінавальны
каго? што?
дысфані́ю

мн.  дысфані́і
Творны
кім? чым?
дысфані́яй, дысфані́яю

мн.  дысфані́ямі
Месны
у кім? у чым?
дысфані́і

мн.  дысфані́ях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Язык ходзіць, як мянташка па касе.

пра балбатлівага чалавека

Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.


dysfanija — беларуская лацінка

Слова дысфанія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дысфанія — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дысфарыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дысульфі́дны (11)

(10) радыёфані́я

дысфа́гія (8)

(9) паліфанія

дысфазі́я (8)

(9) поліфані́я

дысфары́я (8)

(7) эўфані́я

дысфемі́зм (9)

(8) Стэфа́нія

дысфу́нкцыя (10)

(8) дыяфані́я


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

фарфоравы кубак

Што тут не так?