аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дысфункцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысфу́нкцыя мн. дысфу́нкцыі |
| Родны каго? чаго? |
дысфу́нкцыі мн. дысфу́нкцый |
| Давальны каму? чаму? |
дысфу́нкцыі мн. дысфу́нкцыям |
| Вінавальны каго? што? |
дысфу́нкцыю мн. дысфу́нкцыі |
| Творны кім? чым? |
дысфу́нкцыяй, дысфу́нкцыяю мн. дысфу́нкцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дысфу́нкцыі мн. дысфу́нкцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач
It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.
dysfunkcyja — беларуская лацінка
Слова дысфункцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысфункцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысцыпліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысфані́я (8)
(10) падфункцыя ‹
› дысфары́я (8)
(10) аркфункцыя ‹
› дысфемі́зм (9)
(12) гіперфу́нкцыя ‹
› дысфункцыяна́льны (16)
(10) эксты́нкцыя ‹
› дысцыплі́на (10)
(10) дысты́нкцыя ‹
› дысцыплі́на (10)
(10) дыз'ю́нкцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.