STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дысульфармін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысульфармі́н мн. дысульфармі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дысульфармі́ну мн. дысульфармі́наў |
| Давальны каму? чаму? |
дысульфармі́ну мн. дысульфармі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дысульфармі́н мн. дысульфармі́ны |
| Творны кім? чым? |
дысульфармі́нам мн. дысульфармі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дысульфармі́не мн. дысульфармі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе час — будзе і квас, не ўсё за раз.
Будзе пара — вырасце трава.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
dysuĺfarmin — беларуская лацінка
Слова дысульфармін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысульфармін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысульфід + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дысты́нкцыя (10)
(6) спо́мін ‹
› ды́стых (6)
(6) кармі́н ‹
› дысульфа́н (9)
(10) антыфармін ‹
› дысульфі́д (9)
(7) спермі́н ‹
› дысульфі́дны (11)
(7) адэрмі́н ‹
› дысфа́гія (8)
(6) тэ́рмін ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
