аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дысульфід
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дысульфі́д мн. дысульфі́ды |
| Родны каго? чаго? |
дысульфі́ду мн. дысульфі́даў |
| Давальны каму? чаму? |
дысульфі́ду мн. дысульфі́дам |
| Вінавальны каго? што? |
дысульфі́д мн. дысульфі́ды |
| Творны кім? чым? |
дысульфі́дам мн. дысульфі́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
дысульфі́дзе мн. дысульфі́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот
— Тата, што такое некампетэнтнасць і абыякавасць?
— Я не ведаю, мне да лямпачкі.
dysuĺfid — беларуская лацінка
Слова дысульфід (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дысульфід — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дысфагія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́стых (6)
(12) гідрасульфі́д ‹
› дысульфа́н (9)
(11) полісульфі́д ‹
› дысульфармі́н (12)
(14) дыбутылсульфі́д ‹
› дысульфі́дны (11)
(5) шахі́д ‹
› дысфа́гія (8)
(7) пратэі́д ‹
› дысфазі́я (8)
(13) нуклеапратэі́д ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.