аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адлучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адлу́чка мн. адлу́чкі |
| Родны каго? чаго? |
адлу́чкі мн. адлу́чак |
| Давальны каму? чаму? |
адлу́чцы мн. адлу́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
адлу́чку мн. адлу́чкі |
| Творны кім? чым? |
адлу́чкай, адлу́чкаю мн. адлу́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адлу́чцы мн. адлу́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.
Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!
adlučka — беларуская лацінка
Слова адлучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адлучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адлучнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адлуча́ць (8)
(7) цяку́чка ‹
› адлу́чвацца (10)
(5) лу́чка ‹
› адлу́чваць (9)
(7) палу́чка ‹
› адлу́чнік (8)
(6) злу́чка ‹
› адлу́чны (7)
(6) ану́чка ‹
› адлучы́цца (9)
(6) уну́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.