аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́чка мн. лу́чкі |
| Родны каго? чаго? |
лу́чкі мн. лу́чак |
| Давальны каму? чаму? |
лу́чцы мн. лу́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́чку мн. лу́чкі |
| Творны кім? чым? |
лу́чкай, лу́чкаю мн. лу́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́чцы мн. лу́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
lučka — беларуская лацінка
Слова лучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лучнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Лучак (5)
(8) таўку́чка ‹
› луча́нне (7)
(7) пяку́чка ‹
› луча́ць (6)
(7) цяку́чка ‹
› лучко́вы (7)
(7) палу́чка ‹
› лу́чна (5)
(7) адлу́чка ‹
› лу́чнасць (8)
(6) злу́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.