аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова таўкучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
таўку́чка мн. таўку́чкі |
| Родны каго? чаго? |
таўку́чкі мн. таўку́чак |
| Давальны каму? чаму? |
таўку́чцы мн. таўку́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
таўку́чку мн. таўку́чкі |
| Творны кім? чым? |
таўку́чкай, таўку́чкаю мн. таўку́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
таўку́чцы мн. таўку́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
taŭkučka — беларуская лацінка
Слова таўкучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік таўкучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таўпоранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› таўкачо́ўскі (11)
(7) даку́чка ‹
› таўка́чык (8)
(7) даку́чка ‹
› таўка́чыкі (9)
(9) бліску́чка ‹
› таўку́чы (7)
(7) пяку́чка ‹
› таўпе́жыцца (10)
(7) цяку́чка ‹
› таўпе́сіцца (10)
(5) лу́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.