аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дакучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даку́чка мн. даку́чкі |
| Родны каго? чаго? |
даку́чкі мн. даку́чак |
| Давальны каму? чаму? |
даку́чцы мн. даку́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
даку́чку мн. даку́чак |
| Творны кім? чым? |
даку́чкай, даку́чкаю мн. даку́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даку́чцы мн. даку́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.
Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.
dakučka — беларуская лацінка
Слова дакучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакучка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даку́ць (6)
(5) ду́чка ‹
› дакуча́нне (9)
(7) паду́чка ‹
› дакуча́ць (8)
(5) ку́чка ‹
› даку́чліва (9)
(9) бліску́чка ‹
› даку́члівасць (12)
(8) таўку́чка ‹
› даку́члівы (9)
(7) пяку́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.