аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дакуча́ць — дзеяслоў даку́чка — назоўнік
канцэпт

дакучка

гэта
— надакучлівы, назойлівы чалавек

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дакучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
даку́чка

мн.  даку́чкі
Родны
каго? чаго?
даку́чкі

мн.  даку́чак
Давальны
каму? чаму?
даку́чцы

мн.  даку́чкам
Вінавальны
каго? што?
даку́чку

мн.  даку́чак
Творны
кім? чым?
даку́чкай, даку́чкаю

мн.  даку́чкамі
Месны
у кім? у чым?
даку́чцы

мн.  даку́чках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.


Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.


dakučka — беларуская лацінка

Слова дакучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дакучка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дакучка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


даку́ць (6)

(5) ду́чка

дакуча́нне (9)

(7) паду́чка

дакуча́ць (8)

(5) ку́чка

даку́чліва (9)

(9) бліску́чка

даку́члівасць (12)

(8) таўку́чка

даку́члівы (9)

(7) пяку́чка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

нягоднік