аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́чка мн. ку́чкі |
| Родны каго? чаго? |
ку́чкі мн. ку́чак |
| Давальны каму? чаму? |
ку́чцы мн. ку́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́чку мн. ку́чкі |
| Творны кім? чым? |
ку́чкай, ку́чкаю мн. ку́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́чцы мн. ку́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
kučka — беларуская лацінка
Слова кучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кучка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кучма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ку́чары (6)
(7) цягу́чка ‹
› ку́чачка (7)
(5) ду́чка ‹
› кучба́евы (8)
(7) паду́чка ‹
› кучкава́цца (10)
(7) даку́чка ‹
› ку́чма (5)
(7) даку́чка ‹
› кучма́ (5)
(9) бліску́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.