аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кучма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ку́чма мн. ку́чмы |
| Родны каго? чаго? |
ку́чмы мн. ку́чмаў |
| Давальны каму? чаму? |
ку́чме мн. ку́чмам |
| Вінавальны каго? што? |
ку́чму мн. ку́чмы |
| Творны кім? чым? |
ку́чмай, ку́чмаю мн. ку́чмамі |
| Месны у кім? у чым? |
ку́чме мн. ку́чмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.
kučma — беларуская лацінка
Слова кучма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кучма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кучма + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кучба́евы (8)
(7) старчма́ ‹
› ку́чка (5)
(6) то́рчма ‹
› кучкава́цца (10)
(6) тырчма́ ‹
› кучма́сты (8)
(6) кры́чма ‹
› кучма́ты (7)
(5) ты́чма ‹
› кучме́ністы (10)
(5) кашма́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.