мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ду́ць — дзеяслоў ду́чэ — назоўнік
канцэпт

дучка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дучка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ду́чка

мн.  ду́чкі
Родны
каго? чаго?		 ду́чкі

мн.  ду́чак
Давальны
каму? чаму?		 ду́чцы

мн.  ду́чкам
Вінавальны
каго? што?		 ду́чку

мн.  ду́чкі
Творны
кім? чым?		 ду́чкай, ду́чкаю

мн.  ду́чкамі
Месны
у кім? у чым?		 ду́чцы

мн.  ду́чках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей смерць на полі, чым мукі ў няволі.


— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.


dučka — беларуская лацінка

Слова дучка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дучка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дучэ + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ду́цік (5)

(7) жыгу́чка ‹

› ду́цца (5)

(8) джыгу́чка ‹

› ду́ць (4)

(7) цягу́чка ‹

› ду́чэ (4)

(7) паду́чка ‹

› ду́ш (3)

(5) ку́чка ‹

› ду́ш (3)

(7) даку́чка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тутэйшы