дуцік

гэта

— той, хто дуецца, крыўдзіцца на каго-небудзь

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дуцік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ду́цік мн. ду́цікі
Родны каго? чаго?	ду́ціка мн. ду́цікаў
Давальны каму? чаму?	ду́ціку мн. ду́цікам
Вінавальны каго? што?	ду́ціка мн. ду́цікаў
Творны кім? чым?	ду́цікам мн. ду́цікамі
Месны у кім? у чым?	ду́ціку мн. ду́ціках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот

— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.

ducik — беларуская лацінка

Слова дуцік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дуцік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дуцік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› духо́ўніцтва (11)

(7) хля́сцік ‹

› духо́ўны (7)

(5) буці́к ‹

› духо́цце (7)

(6) жгу́цік ‹

ду́цік (5)

› ду́цца (5)

(7) наду́цік ‹

› ду́ць (4)

(5) лу́цік ‹

› ду́чка (5)

(7) хаму́цік ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h