аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лучанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
луча́нне мн. луча́нні |
| Родны каго? чаго? |
луча́ння мн. луча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
луча́нню мн. луча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
луча́нне мн. луча́нні |
| Творны кім? чым? |
луча́ннем мн. луча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
луча́нні мн. луча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За высокім частаколам слівы смачнейшыя.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
lučannie — беларуская лацінка
Слова лучанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лучанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лучка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́цкі (5)
(13) стэрэагуча́нне ‹
› лу́цце (5)
(11) трохгучанне ‹
› Лучак (5)
(9) дакуча́нне ‹
› луча́ць (6)
(9) вылуча́нне ‹
› лу́чка (5)
(11) каламу́чанне ‹
› лучко́вы (7)
(7) пу́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.