каламучанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова каламучанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каламу́чанне мн. каламу́чанні
Родны каго? чаго?	каламу́чання мн. каламу́чанняў
Давальны каму? чаму?	каламу́чанню мн. каламу́чанням
Вінавальны каго? што?	каламу́чанне мн. каламу́чанні
Творны кім? чым?	каламу́чаннем мн. каламу́чаннямі
Месны у кім? у чым?	каламу́чанні мн. каламу́чаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

kalamučannie — беларуская лацінка

Слова каламучанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: