STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каламучанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каламу́чанне мн. каламу́чанні |
| Родны каго? чаго? |
каламу́чання мн. каламу́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
каламу́чанню мн. каламу́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
каламу́чанне мн. каламу́чанні |
| Творны кім? чым? |
каламу́чаннем мн. каламу́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
каламу́чанні мн. каламу́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?
kalamučannie — беларуская лацінка
Слова каламучанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каламучанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каламыйка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каламу́ціцца (11)
(9) дакуча́нне ‹
› каламу́ціць (10)
(7) луча́нне ‹
› каламу́ць (8)
(9) вылуча́нне ‹
› каламы́йка (9)
(7) пу́чанне ‹
› каламя́нка (9)
(7) руча́нне ‹
› каламя́нкавы (11)
(9) атруча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
