STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дружка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дру́жка мн. дру́жкі |
| Родны каго? чаго? |
дру́жкі мн. дру́жак |
| Давальны каму? чаму? |
дру́жцы мн. дру́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
дру́жку мн. дру́жак |
| Творны кім? чым? |
дру́жкай, дру́жкаю мн. дру́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дру́жцы мн. дру́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якая гаспадыня, такі і парадак.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
družka — беларуская лацінка
Слова дружка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дружка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дружнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дружба́к (7)
(7) заму́жка ‹
› дружба́цкі (9)
(9) незаму́жка ‹
› дружба́цкі (9)
(5) пу́жка ‹
› дружко́ў (7)
(6) кружка ‹
› дру́жна (6)
(7) укружка́ ‹
› дру́жнасць (9)
(8) вы́кружка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
