мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
пу́жачка — назоўнік пужлі́ва — прыслоўе
канцэпт

пужка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пу́жка

мн.  пу́жкі
Родны
каго? чаго?		 пу́жкі

мн.  пу́жак
Давальны
каму? чаму?		 пу́жцы

мн.  пу́жкам
Вінавальны
каго? што?		 пу́жку

мн.  пу́жкі
Творны
кім? чым?		 пу́жкай, пу́жкаю

мн.  пу́жкамі
Месны
у кім? у чым?		 пу́жцы

мн.  пу́жках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.


— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.


pužka — беларуская лацінка

Слова пужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пужка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пужлівасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пужа́цца (7)

(6) слу́жка ‹

› пужа́ць (6)

(7) заму́жка ‹

› пу́жачка (7)

(9) незаму́жка ‹

› пужлі́ва (7)

(6) дру́жка ‹

› пужлі́ва-асцяро́жны (17)

(6) кружка ‹

› пужлі́васць (10)

(7) укружка́ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

з сырам

Сцяг маёй дзяржавы.