апрошчаны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова апрошчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. апро́шчаная м. апро́шчаны н. апро́шчанае мн. апро́шчаныя
Родны каго? чаго?	ж. апро́шчанай, апро́шчанае м. апро́шчанага н. апро́шчанага мн. апро́шчаных
Давальны каму? чаму?	ж. апро́шчанай м. апро́шчанаму н. апро́шчанаму мн. апро́шчаным
Вінавальны каго? што?	ж. апро́шчаную м. апро́шчаны (неадуш.), апро́шчанага (адуш.) н. апро́шчанае мн. апро́шчаныя (неадуш.), апро́шчаных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. апро́шчанай, апро́шчанаю м. апро́шчаным н. апро́шчаным мн. апро́шчанымі
Месны у кім? у чым?	ж. апро́шчанай м. апро́шчаным н. апро́шчаным мн. апро́шчаных
Кароткая форма	апро́шчана

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

aproščany — беларуская лацінка

Слова апрошчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: