мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
апро́ч — прыназоўнік апро́шчаны — прыметнік
канцэпт

апрош

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апрош
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апро́ш

мн.  апро́шы
Родны
каго? чаго?		 апро́ша

мн.  апро́шаў
Давальны
каму? чаму?		 апро́шу

мн.  апро́шам
Вінавальны
каго? што?		 апро́ш

мн.  апро́шы
Творны
кім? чым?		 апро́шам

мн.  апро́шамі
Месны
у кім? у чым?		 апро́шы

мн.  апро́шах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


Прачнулася раніцай і думаю: «А ці не паехаць мне ў Францыю». І не паехала!


aproš — беларуская лацінка

Слова апрош (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апрош — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апрошчванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апро́стваць (10)

(4) гро́ш ‹

› апро́ч (5)

(11) зільбергро́ш ‹

› апро́ч (5)

(8) абдзіро́ш ‹

› апро́шчаны (9)

(8) макінто́ш ‹

› апро́шчаны (9)

(4) ма́рш ‹

› апро́шчванне (11)

(4) ма́рш ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

іншапланецяне зрабілі