дрэвагрыз

гэта

— жук

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дрэвагрыз
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дрэвагры́з мн. дрэвагры́зы
Родны каго? чаго?	дрэвагры́за мн. дрэвагры́заў
Давальны каму? чаму?	дрэвагры́зу мн. дрэвагры́зам
Вінавальны каго? што?	дрэвагры́за мн. дрэвагры́заў
Творны кім? чым?	дрэвагры́зам мн. дрэвагры́замі
Месны у кім? у чым?	дрэвагры́зе мн. дрэвагры́зах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

drevahryz — беларуская лацінка

Слова дрэвагрыз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: