выканьканы

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова выканьканы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. вы́каньканая м. вы́каньканы н. вы́каньканае мн. вы́каньканыя
Родны каго? чаго?	ж. вы́каньканай, вы́каньканае м. вы́каньканага н. вы́каньканага мн. вы́каньканых
Давальны каму? чаму?	ж. вы́каньканай м. вы́каньканаму н. вы́каньканаму мн. вы́каньканым
Вінавальны каго? што?	ж. вы́каньканую м. вы́каньканы (неадуш.), вы́каньканага (адуш.) н. вы́каньканае мн. вы́каньканыя (неадуш.), вы́каньканых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. вы́каньканай, вы́каньканаю м. вы́каньканым н. вы́каньканым мн. вы́каньканымі
Месны у кім? у чым?	ж. вы́каньканай м. вы́каньканым н. вы́каньканым мн. вы́каньканых
Кароткая форма	вы́канькана

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. вы́каньканая
м. вы́каньканы
н. вы́каньканае

мн. вы́каньканыя

Родны
каго? чаго?

ж. вы́каньканай, вы́каньканае
м. вы́каньканага
н. вы́каньканага

мн. вы́каньканых

Давальны
каму? чаму?

ж. вы́каньканай
м. вы́каньканаму
н. вы́каньканаму

мн. вы́каньканым

Вінавальны
каго? што?

ж. вы́каньканую
м. вы́каньканы (неадуш.), вы́каньканага (адуш.)
н. вы́каньканае

мн. вы́каньканыя (неадуш.), вы́каньканых (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. вы́каньканай, вы́каньканаю
м. вы́каньканым
н. вы́каньканым

мн. вы́каньканымі

Месны
у кім? у чым?

ж. вы́каньканай
м. вы́каньканым
н. вы́каньканым

мн. вы́каньканых

Кароткая форма

вы́канькана

Слова выканьканы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).