аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дуйка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́йка мн. ду́йкі |
| Родны каго? чаго? |
ду́йкі мн. ду́ек |
| Давальны каму? чаму? |
ду́йцы мн. ду́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́йку мн. ду́йкі |
| Творны кім? чым? |
ду́йкай, ду́йкаю мн. ду́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́йцы мн. ду́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пры́шлае — прышласць, будучыня
Спадзявацца на прышлае.— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
dujka — беларуская лацінка
Слова дуйка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуйка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дукаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дужэ́зны (7)
(9) прысто́йка ‹
› дужэ́йшы (7)
(8) нясто́йка ‹
› дужэ́ць (6)
(6) уто́йка ‹
› ду́йма (5)
(5) жу́йка ‹
› ду́йсбургскі (11)
(8) буржу́йка ‹
› дукава́нне (9)
(7) палу́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Магілёў