думнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова думнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ду́мнасць мн. ду́мнасці
Родны каго? чаго?	ду́мнасці мн. ду́мнасцяў, ду́мнасцей
Давальны каму? чаму?	ду́мнасці мн. ду́мнасцям
Вінавальны каго? што?	ду́мнасць мн. ду́мнасці
Творны кім? чым?	ду́мнасцю мн. ду́мнасцямі
Месны у кім? у чым?	ду́мнасці мн. ду́мнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бада́й
1. Ужываецца для выказвання нядобрых пажаданняў, праклёну (каб). А бадай (бы) ты прапаў!
2. Выказвае дапушчэнне якой-н. магчымасці, схільнасць згадзіцца з чым-н. (пабочнае слова, рус. пожалуй, надо полагать). Бадай што — магчыма што, відаць што. Бадай што (мабыць, мусіць), так будзе лепш. Бадай (бадай што, магчыма), твая праўда.
3. Амаль. Бадай што — амаль, амаль што. Прайшоў бадай што паўдарогі.

Бадай ці не... — падобна на тое, што.

Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.

dumnasć — беларуская лацінка

Слова думнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: