думнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова думнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ду́мнік мн. ду́мнікі
Родны каго? чаго?	ду́мніка мн. ду́мнікаў
Давальны каму? чаму?	ду́мніку мн. ду́мнікам
Вінавальны каго? што?	ду́мніка мн. ду́мнікаў
Творны кім? чым?	ду́мнікам мн. ду́мнікамі
Месны у кім? у чым?	ду́мніку мн. ду́мніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Розум — найлепшае багацце.

прыказка

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

dumnik — беларуская лацінка

Слова думнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: