жлукчаны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
незакончанае трыванне

праскланяць слова жлукчаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. жлу́кчаная м. жлу́кчаны н. жлу́кчанае мн. жлу́кчаныя
Родны каго? чаго?	ж. жлу́кчанай, жлу́кчанае м. жлу́кчанага н. жлу́кчанага мн. жлу́кчаных
Давальны каму? чаму?	ж. жлу́кчанай м. жлу́кчанаму н. жлу́кчанаму мн. жлу́кчаным
Вінавальны каго? што?	ж. жлу́кчаную м. жлу́кчаны (неадуш.), жлу́кчанага (адуш.) н. жлу́кчанае мн. жлу́кчаныя (неадуш.), жлу́кчаных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. жлу́кчанай, жлу́кчанаю м. жлу́кчаным н. жлу́кчаным мн. жлу́кчанымі
Месны у кім? у чым?	ж. жлу́кчанай м. жлу́кчаным н. жлу́кчаным мн. жлу́кчаных
Кароткая форма	жлу́кчана

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

žlukčany — беларуская лацінка

Слова жлукчаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: